نویسنده: abolfazl

آوا نخون برام امشب نذار دردودلم وا شه
بزار دردایی که تموم شدن، تموم شده باشه
وقتی یکی داره از بی‌کَسی درداشو میشماره
توقعت چیه از این ادم، کیو داشته باشه
مگه دور میریزم خاطراتی که از تو پیشمن
اینا تک تکشون از تو موندن که نور چشممن
گریه میکنی زیر پتو که صداتو نشون
بزار بغض های مونده تو دلت دوباره بشکنن
تورو میبینم اینجا هِی میگم همش خیالاته
یه باد ملایم رویِ موهام، انگار که دستاته
روی توهم یه حفره‌یِ احساسی تو قلبم
دیوونم کردیا، اینم از اون کاراته
خودت رفتی وگرنه من که تو تموم این سال ها
سرتو هیشکی حریفم نشد، تک‌به‌تک تا حالا
سرم از پنجره بیرون، صدای جیرجیرک بالا
دوباره شب شد نیومدی بغضم شکست حالا

انگار شدى واسم خوره هيچيت نميره از يادم
ميگن بايد برى دكتر وقتى دردات زيادن
سرمو ميگيرم لاى دوتا پاهام که بخوابم
تراپی رو نگاییدم، بگید الکل رو بیارن
داردام تا همین الانم واسه صد سالگی بساً
چرا آدمای صاف و ساده همیشه به کَسن؟
نشستم روبروت نگاهت برنگردون ازم
منو نگاه کن تو نبودی به جونم خوردی قسم
خون دل… خون دلی خوردم ازت
چرا همه کارای تو درست بود، اما من غلط؟
درست جایی که مطعن کردی نمیری از پیشم
چه ساده رفتی، خیلی ساده موندم من این وسط
خیرِ دنیارو نبینه، اون که وسط راه جا زد
چقدر این دل مظلومم واسه عشقت، دست‌وپا زد
من و که زنده نخواستی، میخوای مرده بشم واست؟
شبا رو فکر کردی تا حالا به تشبیه جنازت؟

یکی باشه دل واشه اصلا باشه ولی ول باشه
یکی باشه خوشگل باشه حالا کی گفته کامل باشه
یکی باشه پام بیاد، حتی اگه باشه راه‌م زیاد
یکی باشه بشینه پیشمو پابه‌پا حرفام بیاد
یکی اومد دلم رفت برد منو توی غم رفت
اون دل عاقلم رفت، دیگه هم حال‌و‌حوصلم رفت
کنار تو مردی بود، از تو برام سردی موند
شکستنم عمدی بود، اخه این دیگه نامردی بود
مگه شاکی بودم از تو؟ بیا شادیت با من غم از تو
تو رفتی ولی شکستی دیگه چیزی نموند بعد از تو
تو قصه جا تو خالیست دیگه شبیه قصه ها نیست
تموم نامه ها خیس این تموم ماجرا نیست
نه دیگه کشش ندارم میبینی چقدر خرابم
اونا که هواتو دارن، دیگه حوصلتم ندارن
نمیدونی چقدر دلم تنگ، میگیره شبا با خودم جنگ
دلم میخواد یه شب یهویی بچکونم تو یه سرم تفنگ

تو این دنیایی که هرجوری میتونست با ما تا کرد
شکر که حداقل یکی از ما راهشو پیدا کرد
تو رفتی بلیطت برد و من پشت سرت باختم
همون موقع تو تنهایی خدا دراشو روم وا کرد
درست اونجا که پیش پاش واسه موندن یه راهی بود
یه جا تویه انتخابم وایستاد، بین دو راهی بود
فکرمیکنی اونجا از این دل من چیزی باقی موند؟
تنم پوسید اما روحم تو این دنیای واحی بود
شکستم بی صدا تا نشنوی، میریزم آوارم
گذاشتی رفتی انگار نه انگار هنوز نفس دارم
قلبم تا میگه از عشق، بهش میگم دیگه نمیزارم
من یه کینه کهنه از تموم عاشقا دارم
بگردید دور این دنیا، نشه پیدا یکی مثلم
بمیریم، نمیمیره، برام کینه شده حسم
بهم میگی تمومش کن نخون از من دیگه بسه
ببین جایی تموم میشه، بخونم آخرین وِرسم

به من نگو دوست دارم، که باورم نمیشه
نگو فقط تورو دارم، که باورم نمیشه
به من نگو دوست دارم، که باورم نمیشه
نگو فقط تورو دارم، که باورم نمیشه

که باورم نمیشه

که باورم نمیشه

سر از لاک خودم بیرون آوردم تا تورو دیدم
یه دست داشتم، اونم از تموم دنیا کشیدم
بخاطرت از آدمای این حوالی بریدم
اما قد یه جا ارزن ازت معرفت ندیدم
گلایه ای نیستا چون که اهمیتی نداره
برات یکی اینجا تموم این شبا رو بیداره
فکر به این که الان با کی و پیش کی میخوابه
یه لحضه هم این مغز مریض و تنها نمیذاره
واسم چشات مهم بود تو هی جیبام دوشیدی
من از اوناش نبودم که بگم الان چی پوشیدی
اما اشتباهم این بود یه اعتماد پیش از حد
سوال درستم این بود تو کیارو نبوسیدی؟
چیکار کردی با این قلبم که حسش الان اینه؟
تویه گذشته ها گیره آینده رو نمیبینه
یروز این آهنگ رو تویه گوشی بچت میشنوی
صدات میکنه میگه، این آهنگِ خیلی غمگینه

نذاشتم چیزی کم باشه تو این اوضاع مالی
نذاشتم چیزی رو بشناسی به اسم جیب خالی
دیگه تنی ازم پهنه روی زمین، با بی حالی
سرم با کتابام گرمه، با این موزیکای خالی
لش و لاشه بی جونم، بعد از یروز کاری
سخت میافتاد اون شبا رو زمین، واسه خواب راحت
بازم گلایه میکردی، چرا نداری واسم وقت
سهم ما هم از این دنیا این بوده، جز یه سیاهی بخت
یکی چارشو پیدا کرد، یکی شد اینجا بیچاره
تو این روزای بی رحم، کدوم بی وجدانی بیداره؟
شدم تنها تویه غصه، شدم تنها تویه گریه
خدارو دارم اما تنهایی بدجوری ترس داره
یه جا میفهمی کی بودی واسم، چیکار باهام کردی
مردونگی برات کردم تو این دنیا نامردی
بهارت بودم اما تو شدی گَرد زمستونیم
میخوای حالمو خوب کنی؟ نه! تو دیگه نمیتونی

روی دستام نگه داشتم تمام آرزو هاتو
میگفتم پیر میشیم باهم، میگفتم میمیرم باتو
نمیدیدم چقدر راهه از احساس دلم تا تو
مگه میشه تصور کرد یکی پر میکنه جاتو
همیشه فکر میکردم ما دوتا، تو یه تیم بودیم
یجوری بود که انگاری بی هم صد سال یتیم بودیم
نخورد پیوند میون ما، نبود حکمت میون ما
نشد خوشبختیمون قسمت، ما از اول همین بودیم
کنارم پوشیدی موهاتو، مینداختی شالی رو سر
اَلم شنگه به پا کردی، میافتادش نگاهم اونور
عجب غیرتی میذاشتی، روی چشم های معصومم
تو بودی دستتو تو دستام، فکرت ولی دورتر
شدی یه لیلی مرده، سنگ قبرت تویه سینم
اگه مردی شبا، چرا خواب مرده نمیبینم؟
میگن مرده باید رد شی، باید فراموشش کنی
من اینجوری نمیگذرم، نمیتونم، نمیشینم

میای یادم میاد گریه میشینه روی این گونه
تو تنهاییم شکستم، غیر تو هیشکی نمیدونه
دیدی فرقی نداشت حالت، دیدی نیستم چه میزونه؟
ته این بازی از احساسمون چیزی نمیمونه
برو با هر تپش برگرد، ببین چی تویه قلبش زد
همونی که نبودت، داغ تویه سینش فرو میکرد
ببین اینکه ببینم، ته اسمت رو تنم میدم
همون بس که یکی تو صورتم، از تو غلاف میکرد
میکرد از تو برام تعریف، میگفت باید لیاقت داشت
بهش گفتم، میبینم روزی که آخر نمونی پاش
یه شکی ذهنمو پر کرد که انگار از قدیم بوده
خیانتی که واسش ساکشو جلو جلو برداشت
تو ترسیدی که فهمیدم، تو فکر کردی که لو رفتی
ببین تویه لجن بازی خیلی خیلی جلو رفتی
من هی بودم، تو هی رفتی، من هی سوختم، تو هی رفتی
ببین دیره برات وقتی که اینجوری فرو رفتی

به من نگو دوست دارم، که باورم نمیشه
نگو فقط تورو دارم، که باورم نمیشه
به من نگو دوست دارم، که باورم نمیشه
نگو فقط تورو دارم، که باورم نمیشه

که باورم نمیشه

که باورم نمیشه